1960’lı yıllarda Trabzon Sürmene’nin en zorlu coğrafyalarından biri olan Yokuşbaşı Köyü’nde öğretmenlik yapan idealist eğitimci Orhan Sertöz, bugün Nazilli’de emekliliğinin tadını çıkarırken, Karadeniz’de bıraktığı sevgi bağları hala tazeliğini koruyor.

Derenin Sesi, Eğitimin Azmi

O dönemdeki adıyla Manahoz Deresi’nin dik yamaçlarında, ulaşımın bile mucize olduğu yıllarda bir ışık yandı. Aydın Nazilli’den yola çıkarak Sürmene’nin Yokuşbaşı Köyü’ne ulaşan genç öğretmen Orhan Sertöz, sadece bir okulun değil, bir köyün kaderine dokundu. 1960’lı yılların zorlu şartlarında, Manahoz’un hırçın doğasına rağmen Yokuşbaşı İlkokulu’nda ders başı yapan Sertöz, bugün hala o bölgenin insanları tarafından vefalı bir isim olarak anılıyor.

Yokuşbaşı’ndan Unutulmaz Hatıralar

Sürmene’nin yüksek köylerinde görev yapmanın "öğretmenlikten öte" bir görev olduğu o yıllarda, Orhan Sertöz’ün öğrencileriyle kurduğu bağ, aradan geçen 60 yılı geçmesine rağmen kopmadı. Karadeniz’in misafirperverliğini Nazilli’nin sıcakkanlılığıyla harmanlayan Sertöz, bölge halkı için sadece bir "memur" değil, köyün bir ferdi haline gelmişti.

Nazilli’de Mütevazı Bir Yaşam

Sürmene’deki kutsal görevini tamamladıktan sonra meslek hayatına Nazilli’de devam eden ve buradan emekli olan Orhan Sertöz, şu an yaşamını sürdürdüğü Aydın’da eğitim camiasının saygın isimlerinden biri olarak biliniyor. Sağlığı yerinde olan ve hala o günlerin heyecanıyla Sürmene anılarını taze tutan emekli öğretmen, modern Türkiye’nin eğitim tarihindeki canlı tanıklardan biri olmaya devam ediyor.